Τα Goldman Sachs ελληνικά ομόλογα

Την ώρα που Κυβέρνηση, Αντιπολίτευση και Τράπεζα της Ελλάδας τσακώνονται για το ποιος είχε κάνει τη σωστότερη (αλλά και μεγαλύτερη) πρόβλεψη, στο παρασκήνιο της ελληνικής οικονομίας ακούγεται ότι η Goldman Sachs ήρθε σε συμφωνία με παράγοντες του ελληνικού κράτους για να αναλάβει την έκδοση και αγορά των νέων ομολόγων που πρόκειται να κυκλοφορήσουν για να καλυφθεί το έλλειμμα.

Ποια είναι η Goldman Sachs; Μια από τις εταιρείες που (και σύμφωνα με τις δημόσιες δηλώσεις στελεχών της), ευθύνεται για τη φούσκα των στεγαστικών δανείων στις ΗΠΑ, η οποία υπήρξε προάγγελος της παγκόσμιας πιστωτικής κρίσης, με τα κορυφαία στελέχη της να έχουν διατελέσει προ ή μετά τη θητεία τους εκεί, σε κορυφαίες θέσεις της παγκόσμιας οικονομίας - και των ΗΠΑ. Διασώθηκε δε της κρίσης, όταν η κυβέρνηση Μπους στις ΗΠΑ προτίμησε τη δική της στήριξη από τη στήριξη της Lehman Brothers. Με ιστορία 140 ετών, έχει εμπειρία και από την οικονομική κρίση του 1929, ενώ ήδη, ξεκίνησε ξανά τα τεράστια μπόνους των στελεχών της, των αποκαλούμενων golden boys. 

Τι θα κάνει με τα ελληνικά ομόλογα; Τις προηγούμενες μέρες έγινε γνωστό, χωρίς σε τέτοιες περιπτώσεις να είναι δυνατή η διασταύρωση αυτών των πληροφοριών, ότι η Goldman Sachs πουλούσε σωρηδόν τα ελληνικά ομόλογα που είχε ως τώρα στη διάθεσή της. Αναλυτές επισήμαναν, σε συνδυασμό με την πληροφορία ότι η εν λόγω εταιρεία ανέλαβε - και εγγυήθηκε - τη συμμετοχή της στα ομόλογα του 2010, ότι αυτές οι κινήσεις προδικάζουν τη δημιουργία κεφαλαίου για την τοποθέτηση στις νέες εκδόσεις, οι οποίες όμως, θα κυμανθούν σε υψηλότερο επιτόκιο αυτών που πωλούνται.

Σε απλά, καθημερινά, ελληνικά, η Goldman Sachs πουλάει τα ώριμα ελληνικά ομόλογα, αποκτάει ρευστότητα και ετοιμάζεται να τα τοποθετήσει στις νέες εκδόσεις του 2010, με σκοπό φυσικά το υψηλότερο κέρδος μέσω του δανεισμού του ελληνικού δημοσίου. Στην αγορά μάλιστα, λένε ότι οι ελληνικές τράπεζες δεν θα συμμετάσχουν στη διαπραγμάτευση των νέων ομολόγων, όπως είχαν πράξει πριν από περίπου ένα χρόνο.

Το ελληνικό δημόσιο χρέος είναι μια πρώτης τάξεως ευκαιρία μεγάλου κέρδους για τράπεζες και άλλα πιστωτικά ιδρύματα. Δανείζουν με 4,5 ή 6% το ελληνικό Δημόσιο, με αντάλλαγμα χρεόγραφα, στη συνέχεια καταθέτουν αυτά τα ομόλογα ως εγγύηση στις κεντρικές τράπεζες, απ' όπου δανείζονται με 1% (ακόμα). Τι κερδίζουν; Τη διαφορά του επιτοκίου με το οποίο δανείζουν την Ελλάδα και αυτού με το οποίο δανείζονται καταθέτοντας εγγυήσεις τα ελληνικά ομόλογα. Και όλα αυτά με μια απλή... μεταφορά των ομολόγων στις ΚΤ...

Ποιος... την έχει πιο μεγάλη!

Ο Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας, κ. Γιάννης Προβόπουλος, πριν από είκοσι ημέρες είχε αποκαλύψει στην εφημερίδα «Καθημερινή» ότι προεκλογικά, για την ακρίβεια αμέσως μετά την προκήρυξη των εκλογών, είχε ενημερώσει τόσο τον τότε Πρωθυπουργό, Κώστα Καραμανλή, όσο και τον αρχηγό του ΠΑΣΟΚ και σημερινό Πρωθυπουργό, Γιώργο Παπανδρέου, για το μέγεθος του ελλείμματος που θα άγγιζε το 12%.

Τότε, η μεν Νέα Δημοκρατία μιλούσε με σκληρά λόγια για το οικονομικό μέλλον, επικαλούμενη βέβαια την παγκόσμια κρίση, αλλά αποκρύβοντας το πραγματικό μέγεθος του ελλείμματος, που το τοποθετούσε στο 6%, στο μεγαλύτερο ίσως ψέμα της μεταπολιτευτικής περιόδου. Το δε ΠΑΣΟΚ, παρότι σύμφωνα με τον Προβόπουλο, ήταν ενημερωμένο για το μέγεθος του ελλείμματος, έταζε, έταζε και σχεδίαζε περισσότερα απ' όσα άντεχε ο... (άντε, να μην το πούμε) η τσέπη μας.

Σήμερα, το έλλειμμα έχει υπερβεί το 12%, το «greek statistics» αποτελεί το πιο σύντομο αλλά και νέο ανέκδοτο στην Ευρωπαϊκή Ενωση, το ΠΑΣΟΚ ως Κυβέρνηση αποδοκιμάζει μεν τον Προβόπουλο για χθεσινές δηλώσεις του στη Βουλή, όπου επανέλαβε τα όσα είχε πει στην «Καθημερινή», η δε Νέα Δημοκρατία ασχολείται με τις εσωκομματικές εκλογές της για την επιστροφή στην εξουσία και όχι με τα οικονομικά, ενώ ο τέως αρχηγός της, που προεκλογικά εμφανιζόταν ως «ειλικρινής» και καλούσε σε «απόφαση ευθύνης», παρά τα αποδεδειγμένα ψέμματα για το έλλειμμα, πηγαίνει σε αγώνες του Παναθηναϊκού, ταβέρνες της Ραφήνας ή στο «18» για μεσημεριανό ποτάκι.

Η πολιτική στην Ελλάδα είναι σίγουρα παράξενη έννοια και υπόθεση. Αλλά από αυτό το σημείο ως του να τσακώνονται δυο μεγάλα πολιτικά κόμματα και ο διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδας για το... ποιος την έχει πιο μεγάλη, την πρόβλεψη, υπάρχει μεγάλη απόσταση.

(Αν)ώριμα φρούτα

Η νέα Βουλή ορκίστηκε, η κυβέρνηση ήδη άρχισε τη δουλειά, η κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ συνεδρίασε, το ίδιο και οι ομάδες των υπόλοιπων κομμάτων. Πώς είπατε; Η Νέα Δημοκρατία όχι μόνο συνεδρίαση δεν έκανε αλλά συνεχίζει το καθημερινό της show στα τηλεοπτικά δελτία ειδήσεων όπου στελέχη της τσακώνονται για το πώς θα γίνει η διαδοχή και πιο σώμα θα εκλέξει τον νέο αρχηγό.

Στο 2009 αρκετοί πιστεύουμε ότι ορισμένα πράγματα είναι πλέον αυτονόητα. Οταν το ΠΑΣΟΚ δυο φορές προσέφυγε στη βάση, τη δεύτερη στα... σοβαρά, για την ανάδειξη του νέου αρχηγού του, όταν στον Σύριζα κάθε μικρό ή μεγαλύτερο θέμα συζητείται στα αρμόδια όργανα με τη μεγαλύτερη δυνατή συναίνεση, όταν ακόμα και στο ΛΑΟΣ έκαναν συνέδριο για να αναλύσουν την πορεία τους, στη μέχρι πρότινος Κυβέρνηση (και στο ΚΚΕ) κάθε τέτοια συζήτηση... σχεδόν απαγορεύεται.

Στη ΝΔ άργησαν και δεν φαίνεται να θέλουν να καταλάβουν το γιατί έχασαν με την ιστορική διαφορά του -10,5%. Για τους λόγους που σήμερα αναλώνονται: γιατί κυβέρνησαν μακριά από τον πολίτη, ακόμα και από τα χιλιάδες «γαλάζια παιδιά» που περίμεναν κάτι από αυτούς. Διότι κυβέρνησαν μόνο μεταξύ φίλων και κολλητών, με την αβάντα των περισσότερων ΜΜΕ να προστατεύουν τον (α)καταλληλότερο, να τον αναγάγουν σε «μέντορα» του οποίου περίμεναν τους χρησμούς: «ο Πρωθυπουργός είναι θυμωμένος / προβληματισμένος / οργισμένος / πεινασμένος» έλεγαν οι διαρροές από το Μαξίμου και η μοναδική πράξη του τέως ήταν να ικανοποιήσει μόνο το τελευταίο... επίθετο.

Εχασαν διότι κυβέρνησαν μόνο με την προοπτική των επόμενων εκλογών. Ποτέ άλλοτε στην πολιτική ιστορία της χώρας δεν υπήρξε κόμμα, ούτε καν επί Συγκυβέρνησης, που από την επόμενη μέρα της εκλογής του σκεφτόταν το πότε θα κάνει τις επόμενες εκλογές για να προλάβει διαλυμένο τον αντίπαλό του. Κυβέρνησαν, τέλος, με βάση μόνο τις δημοσκοπήσεις. Οι οποίες, όπως αποδείχθηκε, ήταν απλώς εργαλεία χειραγώγησης της κοινής γνώμης, γι' αυτό και οι πολίτες πλέον στα exit polls απαντούν αντίθετα με ό,τι έπραξαν, προκειμένου να τις εκδικηθούν.

Στη ΝΔ επιμένουν στο ίδιο μοτίβο: ενδιαφέρονται μόνο για τη βιτρίνα, τον επόμενο αρχηγό, καθόλου για την ουσία, την ανάλυση των λαθών των 5,5 ετών και την (όποια) ιδεολογία τους. Και θα περιμένουν, ξανά, να πέσει η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ ως ώριμο φρούτο...

Αγαπημένο μου Ημερολόγιο... Ημέρα 1η

Πήγα στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και ορκίστηκα. Τα είπαμε με τον Κάρολο, μου είπε τα γνωστά και φημισμένα jokes του, θυμηθήκαμε τότε που τα έλεγε με τον πατέρα μου στο σπίτι στο Καστρί. Ορκίστηκα μόνος μου. Τα νέα υπουργεία που σκαρφίστηκα δεν ήταν έτοιμα από συνταγματικής πλευράς και ανέθεσα στον Χάρη να τα συντάξει. Ποιος είναι ο Χάρης; Ένας πολύ καλός friend of me, που ναι μεν περίμενε ότι θα τον έβαζα στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας, αλλά τελικά του επιφύλασσα καλύτερη θέση. Υπουργός Επικρατείας παρά τω Πρωθυπουργώ, δηλαδή εμένα, και μάλιστα με γραφείο στο Μέγαρο Μαξίμου. Θα είναι ο Αγγέλου μου, αλλά ευελπιστώ να τα πάει καλύτερα. Είναι άλλωστε, νομίζω, καλύτερος από εκείνον, ειδικά στις μηχανορραφίες.

Ο Χάρης λοιπόν θα αναλάβει the dirty job του συντονισμού της κυβέρνησής μου. Θα είναι Αγγέλου και Ρουσσόπουλος μαζί, ελπίζω μόνο να μην έχει σχέση με παπάδες και μοναχούς. Είναι maniac δε με τα νομικά και θέλει να αλλάξει πολλά πράγματα στον δημόσιο τομέα. Όπως για παράδειγμα την πολυνομία. Να κωδικοποιήσει τους νόμους όλους. Ελπίζω μόνο μην μπερδευτεί και ξεχάσει τίποτε...

Το μεσημέρι τηλεφώνησα στη Βασιλάκου από τους Οικολόγους. Της πρότεινα να αναλάβει το νεοσύστατο υπουργείο Περιβάλλοντος. Εκείνη χάρηκε πολύ, ήταν στη Βιέννη όταν την πήρα και μου είπε ότι θα με καλέσει πίσω μόλις μιλήσει με εκείνον τον συμπαθητικό κυριούλη των Οικολόγων. Που έφερε το μπουκαλάκι από τον Ασωπό στο debate...

Λίγο μετά με πήρε πίσω και μου είπε ότι οι υπόλοιποι Οικολόγοι δεν δέχτηκαν. Too pitty. Έβαλα έτσι υφυπουργό ένα καλό παιδί με ωραία χωρίστρα, τον Θάνο. Υπουργό τοποθέτησα την Τίνα. Είναι πολύ καλή φίλη μου και συνεργάτις, αλλά έχει ένα κακό: φοράει αθλητικά και φθαρμένα τζιν, όπως διάβασα την επόμενη μέρα στις εφημερίδες.

Κάθισα με τον Χάρη, τον Παύλο και τον Νίκο (Αθανασάκη) και φτιάξαμε την κυβέρνηση. Μίλησα με τον Αντρίκο και τον Νίκο, δεν βρήκα τη mammy. Στον χοντρό έδωσα το Άμυνας. Ας κάνει ρουσφέτια να τον τρέχουν τα blogs. Ας κάνει καμιά mlkia ο Ερντογάν και θα του το χρεώσω. Τα εξοπλιστικά άλλωστε τα έχει ο Πάνος.

Έβαλα και τον Πάγκαλο αντιπρόεδρό μου. Like daddy. Θα βρίζει πού θα βρίζει, ας βρίζει τουλάχιστον όσους βρίζουν την κυβέρνηση αφού αυτός είναι μέσα. Ας δεν μπορείς να το αποφύγεις... Το βράδυ στο δελτίο, ο Yannis έκανε ότι δεν γνώριζε ορισμένους από τους υπουργούς. Γιατί το έκανε αυτό; Για αβάντα ή για να δείξει ότι έβαλα άγνωστους και όχι αυτούς που ήθελε; This guy drives me crazy.

Το βράδυ πήγα γυμναστήριο, μετά για dinner με την Αντα και μετά για ύπνο. Είχαμε νωρίς ξύπνημα...

Συνωμοσία των αμούστακων Vs Συνωμοσία των Ηλίθιων

Ως μια από τις μεγαλύτερες επιτυχίες της απελθούσας κυβέρνησης, μπορεί να χαρακτηριστεί η εξάρθρωση της τρομοκρατικής οργάνωσης «Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς». Τέσσερις 20χρονοι συνελήφθησαν, στη γνωστή ως «γιάφκα της κατσαρόλας», ενώ εκδόθηκαν εντάλματα σύλληψης για ακόμη έξι, που φέρονται να συμμετείχαν με τον έναν ή τον άλλον τρόπο στην κατασκευή της «χύτρας - βόμβας». 

Ο πανελλήνιας κυκλοφορίας Τύπος και τα ηλεκτρονικά ΜΜΕ, σκιαγραφούν μάλιστα το προφίλ των δέκα 20χρονων: πλην ενός που είναι αλβανικής καταγωγής, τα υπόλοιπα μέλη της τρομοκρατικής οργάνωσης με περισσότερες από 80 επιθέσεις τον τελευταίο χρόνο στο ενεργητικό τους, είναι κάτοικοι βορείων προαστίων, γόνοι εύπορων ή τουλάχιστον καλοβαλμένων οικογενειών, ενώ τα περισσότερα παιδιά ήταν συμμαθητές σε γνωστό ιδιωτικό σχολείο του Ψυχικού. Όσο για τη γιάφκα, ήταν το σπίτι ενός από τα μέλη της οργάνωσης, σαν να λέμε μόνο πινακίδα με νέον δεν είχαν βάλει απ' έξω: «Συνωμοσίες Πυρήνων ΕΠΕ».

Αναρωτιέμαι τι είναι χειρότερο και πιο τραγελαφικό; Το να πρόκειται για ακόμη ένα σενάριο της Αστυνομίας, σε προεκλογική περίοδο μάλιστα; Ή το να είναι όντως πραγματικότητα αυτή η τρομοκρατική ομάδα των πιτσιρικάδων του Μωραϊτη και του Κολλεγίου; Ή μήπως, τα χειροκροτήματα κερδίζει το τρίτο συμπέρασμα αυτών των ειδήσεων, ότι μια χούφτα πιτσιρίκια γέμιζαν ανενόχλητα με δυναμίτιδα πολιτικά γραφεία και σπίτια υπουργών και υφυπουργών, κάτω από τη μύτη της Ασφάλειας και μετά αμέριμνα πετούσαν άχρηστους εκρηκτικούς μηχανισμούς στον κάδο της Ανακύκλωσης;

Φρονώ όμως ότι αλλού βρίσκεται το μεγάλο συμπέρασμα της όλης υπόθεσης. Ότι η μεγαλύτερη επιτυχία της κυβέρνησης Καραμανλή που ετοιμάζεται να κουνήσει μαντήλι οσονούπω, είναι αυτή ακριβώς; Ότι επί των ημερών της, με τις πράξεις και τις παραλείψεις της, κατόρθωσε να ξεσηκώσει ακόμα και τα καλοβολεμένα παιδιά των αστικών οικογενειών, με τις καλύτερες σπουδές, τα Πανεπιστήμια στο Λονδίνο και την άνεση να πηγαινοφέρνουν βόμβες από το Χαλάνδρι στο Κολωνάκι και τούμπαλιν.

Η κυβέρνηση που αποχωρεί, έχει ακόμα και την... τρομοκρατία που της αξίζει: αυτή των golden boys and girls, πιθανότατα και με απουσία κάθε ιδεολογικής βάσης - αν και προσωπικά διαφωνώ ότι η τρομοκρατία μπορεί να δικαιολογηθεί με οποιαδήποτε ιδέα ή σκέψη, σε συνθήκες δημοκρατίας, έστω και «αστικής» κατά τα λεγόμενα των διαφωνούντων. 

Η παγκόσμια πρωτοτυπία στα χρονικά της τρομοκρατίας, της συνωμοσίας μιας χούφτας πιτσιρικάδων, που κατόρθωναν ανενόχλητοι τους τελευταίους μήνες να αναστατώνουν την Αθήνα και τις Αρχές με βόμβες - tefal και να πετάνε τα υπολείμματα στον κάδο απορριμμάτων έξω από το σπίτι τους αμέριμνοι, μόνο από αυτή την κυβέρνηση μπορούσε να υπογραφεί... Και μάλιστα μετά πανηγυρισμών για την εξάρθρωσή της, αντί για κλάμα και άμεσο ξήλωμα γαλονιών που τόσο καιρό δέκα αμούστακα παιδιά κόντεψαν να ανατινάξουν όλη την Αθήνα...

υγ. Με όσα ακούμε αυτές τις μέρες στα κανάλια, πάλι καλά που δεν μάθαμε και ότι μαζί με τις χύτρες και τις κατσαρόλες, η Ασφάλεια συνέλαβε και το μπριάμ της μητέρας του ιδιοκτήτη της «γιάφκας - παιδική χαρά»... 


υγ.2 Αδυνατώ και να πιστέψω το σενάριο της συνωμοσίας. Δεν τους έχω, ακόμα, για τόσο αδίστακτους να τυλίξουν 20χρονα παιδιά που βρήκαν τυχαία στον δρόμο τους. Αδυνατώ. Μέχρι αποδείξεως του εναντίου...

Αμετανόητος...

Στην περίφημη πια συνέντευξη του Κώστα Καραμανλή στο Mega και στον Γιάννη Πρετεντέρη, ο Πρωθυπουργός συνελήφθη αδιάβαστος. Ο δημοσιογράφος τον ρώτησε πώς εξηγεί το γεγονός ότι επί ΠΑΣΟΚ κάποιος ιδιοκτήτης ακινήτου πλήρωνε περισσότερα απ' ότι με τον σχετικό νόμο της Νέας Δημοκρατίας και ο Καραμανλής απάντησε: «Δεν είναι έτσι, δεν έχετε βάλει το ΕΤΑΚ, εν πάσει περιπτώσει, δεν είναι έτσι τα νούμερα».
Οι εφημερίδες ανέδειξαν το θέμα, τα κανάλια επίσης - άπαντες μίλησαν για «λάθος» ή και «ψέμα» του Πρωθυπουργού. Και όμως, ούτε λάθος έκανε, ούτε ψέμα είπε. Απλώς, η συγκεκριμένη απάντησή του, ήταν η απόδειξη του τι συνέβαινε πέντε χρόνια και έξι μήνες στη χώρα μας.
Ενας Πρωθυπουργός που δεν γνώριζε τι νομοθετούσε η Κυβέρνησή του και κατ' επέκταση, τι λαμογιές ετοίμαζε ο κάθε ένας δίπλα του. Τεμπέλης ή αδιάφορος, μα σίγουρα επικίνδυνος, ο Κώστας Καραμανλής όντως δεν γνώριζε ή δεν καταλάβαινε τι συνέβαινε γύρω του, στο Μαξίμου ή στα Υπουργεία. Το Βατοπαίδι, τα Ομόλογα, τις Υποκλοπές, ή ακόμα και πιο περίπλοκα θέματα, όπως οι φόροι στα ακίνητα.
Οταν άρχισε να καταλαβαίνει, ήταν ήδη αργά. Και αντί να αποφασίσει να πάει στα δίδυμα, αναγνωρίζοντας τις ευθύνες για την άγνοιά του, θέλει και ακόμα μια τετραετία... Τεμπέλης ή αδιάφορος, σίγουρα επικίνδυνος, αλλά και αμετανόητος...

Μια μεγάλη (και χαμένη) ευκαιρία

Η ελληνική δημοσιογραφία έχασε μια μοναδική ευκαιρία να βγει πιο ενωμένη και δυναμική από ένα τεράστιο ναυάγιο, όπως αυτό του Ελεύθερου Τύπου. Αντί να κατεβάσει αμέσως τους διακόπτες, προχωρώντας σε απεργία διαρκείας σε όλα τα ΜΜΕ με ειδικές προϋποθέσεις, προτίμησε, όπως σωστά σημειώσατε τον στρουθοκαμηλισμό με τα οπίσθια εκτεθειμένα, ως συνήθως.
Με επίκεντρο τον Ελεύθερο Τύπο και το λουκέτο, έπρεπε η ΕΣΗΕΑ να κηρύξει μια επιθετική απεργία διαρκείας, με εξίσο διαρκή συγκέντρωση - κατάληψη των γραφείων του, με απεργία όλων των τεχνικών στα κανάλια προκειμένου να μη μεταδίδεται καν πρόγραμμα και διαφημίσεις, αλλά μόνο ανακοινώσεις στο πλαίσιο της απεργίας, αλλά και συμβολική κατάληψη της ΕΡΤ για μετάδοση απεργιακού προγράμματος.
Μόνο έτσι, σε ελάχιστες ώρες, οι εκδότες - επιχειρηματίες θα σερνόντουσαν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, όπως και η (φερόμενη ως) κυβέρνηση, προκειμένου να λυθούν όλα τα προβλήματα του ελληνικού Τύπου, από τα εργασιακά ως τα αμιγούς δημοκρατικής φύσης. Οι εκδότες - επιχειρηματίες ή κυριλέ βιτρινόβιοι αεριτζήδες, δίχως εκδοτική ή άλλη κουλτούρα, όπως στην περίπτωση των πρώην αφεντικών του ΕΤ, βλέποντας μια τόσο δυναμική αντίδραση σε ελάχιστες ώρες θα συμφωνούσαν στα περισσότερα των αιτημάτων, ενώ η γενική δημοσιογραφική απεργία, με τη μετάδοση μόνο απεργιακών ειδήσεων, θα έκανε τον γύρο του κόσμου ξεγυμνώνοντας την μπανανία της χώρας που θρυλείται ότι γέννησε τη Δημοκρατία, λίγες χιλιάδες χρόνια πριν την δολοφονήσει.
Κάθε άλλη αντίδραση αποτελεί απλώς δολοφονία της δημοσιογραφίας, δίχως μάλιστα... προειδοποιητικό τηλεφώνημα προς τον πρόεδρο της ΕΣΗΕΑ.
Δυστυχώς όμως χάθηκε ή χάνεται, η πιο μεγάλη ευκαιρία για ΑΛΛΑΓΗ στην ελληνική δημοσιογραφία τα τελευταία 30 χρόνια. Οι κρίσεις γεννούν τις ευκαιρίες και αυτή του ΕΤ θα μπορούσε να αλλάξει πραγματικά το τοπίο της ενημέρωσης στη χώρα μας, προς όφελος του πολίτη και της Δημοκρατίας.

Εικόνα σου είμαι κοινωνία και σου μοιάζω...

«Οι φλόγες στον Υμηττό πλησιάζουν σπίτια, γλείφοντας τις αυλές τους». Πρώτο κρατούμενο.
«Οι κάτοικοι του Αγίου Παντελεήμονα διαμαρτύρονται για την πληθώρα μεταναστών που μένουν στην περιοχή». Κρατούμενο δεύτερο. Ο Κένεντι, αν δεν κάνω λάθος, είχε πει το εξής: «Μη ρωτάς τι κάνει η πατρίδα για σένα. Ρώτα τι κάνεις εσύ γι' αυτή».
Δυο απλά ερωτήματα αρκούν για να καταδείξουν το μέγεθος του προβλήματος αλλά και τους ενόχους. Πρώτο: τι καθεστώς έχουν αυτά τα σπίτια στον (κάθε Υμηττό); Είναι σπίτια σε χώρο όπου κάποτε, πρόσφατα, ήταν δάσος που κάηκε; Είναι νόμιμα ή νομιμοποιημένα αυθαίρετα; Προήλθαν από νόμιμη ένταξη στο Σχέδιο Πόλης, ή είναι αποτέλεσμα μακροχρόνιων διεκδικήσεων συνεταιρισμών και κάποιων... τυχαίων πυρκαγιών;
Δεύτερο: Τα σπίτια όπου μένουν οι λαθρομετανάστες του Αγίου Παντελεήμονα, ποιον ακριβώς έχουν ιδιοκτήτη; Ποιος τα νοίκιασε σε αυτούς τους «κακούς» και «βρώμικους» τύπους από Αφγανιστάν, Ιράκ, Σομαλία κλπ., με αποτέλεσμα εμάς τους φιλήσυχους «νοικοκυραίους» να μας αναγκάζουν να κλείνουμε με λουκέτα την παιδική χαρά για να μην τη μολύνουν τα παιδιά τους;
Ακόμα χειρότερα, το τρίτο ερώτημα: ποιος ακριβώς ευθύνεται για το σάπιο πολιτικό σύστημα της εποχής μας, αλλά και για την παραμονή στην εξουσία μιας αποδεδειγμένα ανίκανης κυβέρνησης; Ποιος τους ψηφίζει; Ο Πρετεντέρης και ο Νικολακόπουλος; Μόνο;

Κούφια λόγια

Οποιοσδήποτε παρακολούθησε σήμερα κυβερνητικά στελέχη στα τηλεοπτικά δελτία ειδήσεων, είναι σχεδόν απίθανο να μην ανατρίχιασε. Όχι από περηφάνια αλλά από φόβο. Μεγαλοστομίες τυπικές και κλισέ του τύπου «η Δημοκρατία αντιστέκεται» και «ο φόβος δεν πρέπει να περάσει στην κοινωνία». Οι περισσότεροι δε τα έλεγαν με εμφανώς φοβισμένα μάτια, ενώ άλλοι με την τυπική απάθεια της καθημερινότητας. Business as usual.
Ανίκανοι να προσεγγίσουν την πραγματικότητα, έστω και κατά τύχη, να αναλύσουν κάπως, έστω στοιχειωδώς σοβαρά, τα φαινόμενα που ξεπηδούν, είτε πρόκειται για τη λαθρομετανάστευση είτε για την τρομοκρατία, όταν δεν μπορούν να τα ρίξουν στους προηγούμενους το ρίχνουν στα ευχολόγια.
Το πρόβλημα δεν είναι ότι στην κυβέρνηση βρίσκεται το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας. Το πρόβλημα είναι ότι αυτό το μόρφωμα δεν είναι καν κυβέρνηση. Απουσία πολιτικής σκέψης, ανάλυσης, παραστάσεων και πολιτικού λόγου σοβαρού και προβληματισμένου. Αντίθετα, παρουσία εξουσίας, γάντζωμα στην καρέκλα και προσπάθεια επικοινωνιακής διαχείρισης και μόνο των γεγονότων, επιπέδου αποφοίτων τρίτης Δημοτικού.
Όσο πιο γρήγορα καταλάβουμε όλοι την επικινδυνότητά τους και τη φτώχεια φαιάς ουσίας και πολιτικής σκέψης, τόσο περισσότερα μπορούν να διασωθούν. Όχι επειδή οι άλλοι είναι καλύτεροι, αλλά επειδή δεν είναι τόσο ανίκανοι και επικίνδυνοι...

Η κλήση σας προωθείται...

Είναι ιδιαίτερα ελπιδοφόρο το γεγονός ότι αμέσως μετά τις Ευρωεκλογές, το Μαξίμου, ο Προκόπης και ο (φερόμενος ως) Πρωθυπουργός, αποκωδικοποίησαν τόσο γρήγορα το μήνυμα της κάλπης: η κουκούλα, τα καρτοκινητά και βεβαίως - βεβαίως (για κάθε δεξιό που σέβεται τον εαυτό του) οι λαθρομετανάστες, είναι τα πραγματικά μεγάλα προβλήματα της ελληνικής κοινωνίας και οφείλουν, ως Κυβέρνηση (λέμε τώρα), να τα αντιμετωπίσουν.
Σε περίπτωση μεγαλύτερης ήττας, ή και αποχής, ας θεωρούμε σίγουρο ότι ο (φερόμενος ως) Πρωθυπουργός θα προχωρούσε τις μεταρρυθμίσεις του και στην αλλαγή προπονητή στον Παναθηναϊκό, σε αυξήσεις 1 (ενός) ευρώ στους μισθούς των 700, για να μη συμπεριλαμβάνονται στην περιβόητη «γενιά των 700» και στην απαγόρευση του facebook στους χώρους εργασίας. Αμήν...

Δέντρο... υψίστης ασφαλείας!

Το χριστουγεννιάτικο δέντρο στο Σύνταγμα είναι πλέον ο πιο καλά φυλασόμενος στόχος των Αθηνών! Η Δημοκρατία μας δεν κινδυνεύει, η Ελλάδα μας θα κάνει Χριστούγεννα, ευτυχισμένα, πολιτισμένα, χαρούμενα και, κυρίως, καταναλωτικά. Με την απαραίτητη σημείωση ότι αυτά τα Χριστούγεννα έγιναν επί Δημαρχίας Νικήτα Κακλαμάνη (τού... δεν λέω τι είμαι και κρύβομαι γιατί φοβάμαι τους «νοικοκυραίους»), με χορηγό τη Lacta, την ION και άλλους σπόνσορες των εκδηλώσεων στο Σύνταγμα.
Η σημερινή Κυβέρνηση και κάθε παρακλάδι της, σαν τον Δήμαρχο της Αθήνας, αποδεικνύουν κάθε μέρα που περνάει ότι μπορεί να είναι ακόμα περισσότερο γελοίοι από χθες. Οταν το δέντρο του Συντάγματος έχει αναχθεί στον πλέον φυλασόμενο χώρο των Αθηνών, καταλαβαίνει κανείς με τι γελοία υποκείμενα έχουμε να κάνουμε. Και αν ήταν μόνο γελοία, θα γελούσαμε και θα περνούσε η ώρα. Το κακό είναι ότι αποτελούν και κίνδυνο: για τη δημόσια υγεία, ασφάλεια και λογική...

υγ. Οι φάτσες πάντως των μπάτσων τα λένε όλα. Τέτοιες διαταγές που να αυτο-ξεφτιλίζουν μια τραγική ούτως ή άλλως Αστυνομία, δεν έχουν ξαναδοθεί...

«Να αλλάξουμε το κλίμα»

Η Ελλάδα καίγεται, οι νέοι είναι στους δρόμους, η αγορά στενάζει από την κρίση, οικονομική και πολιτική, ένα νέο παιδί είναι στον τάφο, οι κινητοποιήσεις παίρνουν χαρακτήρα εξέγερσης, ένα νέο κίνημα γεννιέται - και μάλιστα «ακαπέλωτο». Και ο Πρωθυπουργάκος μας (υποκοριστικό και πολύ του είναι) ψάχνει τρόπους να αναστρέψει το κλίμα των δημοσκοπήσεων. Ποτέ άλλοτε στο παρελθόν δεν πέρασε κυβέρνηση στη χώρα που γέννησε τη Δημοκρατία (τρομάρα της) που να ασχολείται τόσο πολύ με την αλλαγή του κλίματος κάθε τόσο.
Τα παλικάρια δεν είναι μόνο ανίκανα και επικίνδυνα. Είναι ότι πασχίζουν να διατηρηθούν με κάθε τρόπο στην εξουσία. Τους φτύνουν και νομίζουν ότι βρέχει. Θεωρούν ότι μπορούν να αναστρέψουν το κλίμα, λες και για την πτώση τους φταίει το φαινόμενο του θερμοκηπίου και πως εάν περιορίσουν τη ρύπανση αυτό θα αλλάξει.